Vun Land un Lüüd - www.liekedeler.com
.

Vun Land un Lüüd

Nach oben

 

Vun Land un LüüdDankeschön an:

- Grafische Werkstatt Uetersen GmbH für die Covergestaltung
- Gert Drögemüller für die vielen Keyboardprogrammierungen
- das Heidgrabener Liedertäfelchen für den Gesang beim "Appelhuus"
- Richard Rossbach für die Geduld bei den Aufnahmen
  2008 und 2009 bei imHouse-music in Itzehoe

Erschienen bei Dwarslöper Musikproduktion

Produktion: Liekedeler & Klaus Kastendieck 

Besetzung:
Gert Drögemüller - Keyboards, Akkordeon, Chorgesang
Christoph Göritz - Piano, Chorgesang
Johanna Kastendieck - Gesang
Carola Schacht - Geige & Chorgesang
Jörn P. Schröder - Gitarre, Gesang, Baß

Titel

  1. Störtebekers Liekedeler
  2. Wenn de Maan an Heben steiht
  3. Ik bün Voyeur
  4. Dat Appelhus
  5. Fresendanz
  6. Katharina is gahn
  7. Appeldanz
  8. Schön, wedder langs de Diek to gahn
  9. De Sludertasch
  10. Iesmusik
  11. En lange Winter
  12. Dat Appelhus (es singt das Heidgrabener Liedertäfelchen)

Störtebekers Liekedeler

Text: Johanna Kastendieck / Musik: Gert Drögemüller

 

Vör meist sösshunnert Johren,
kannst’t glöven oder nicht,
dor sünd to See wi fohren,
dat weet en oolt Geschicht.
Wi weer’n de Liekedeler un harrn en Kapitän,
uns Beute de wörr opdelt,
wi delten een bi een.
Wi röverten to Water un ok woll mal to Land;
veel Schepen hefft wi opbröcht,
dat is jo all bekannt.

Störtebeker, Störtebeker,
wi weern sien Gesellen,
harrn en Leven full Gefohr
dat köönt wi jo vertellen

Wi jagten Hansekoggen över dat wiede Meer,
mit alle Mann achterran,
bet keen mehr över weer.
Bi Rügen harrn wi uns Versteck, dor funn uns keeneen,
de Kooplüüd hebbt wi utröövt,
veel Beute is dat ween.
Dann keem mal en swatte Dag, se kregen uns tofaat,
de „Bunte Koh“ schanghei’ uns
nu weer’t för uns to laat.

Störtebeker, Störtebeker,
wi weern sien Gesellen,
harrn en Leven full Gefohr
dat köönt wi jo vertellen

To Hamborg op den Grasbrook dor weer denn all’ns vörbi
se hauten uns de Köpp af för uns Piraterie.
Geihst du hüüt in´t Museum för Hambörgisch Geschicht
Kannst du de Köpp noch sehen, op´n Pahl sünd se opspickt.

Störtebekers Liekedeler sünd hüüt all verschwunn´n,
Doch as Musikanten hefft wi uns wedderfunn´n
Liekedeler delen all´ns, wat to´n Delen gifft,
Ok wenn vun de Beute nich veel över blifft.

Wenn de Maand an'n Heben steiht

Text: Johanna Kastendieck / Musik: Jörn P. Schröder

 

Wenn de Maand an'n Heben steiht,
wenn de Maand an'n Heben steiht,
ik kam di besöken, wenn de Maand an'n Heben steiht.
Vadder dörf nix marken,
aver Mudder weet Bescheed,
ik kam di besöken, wenn de Maand an'n Heben steiht.

Du, segg nu nix, ik weet Bescheed,
du wullt mi geern weddersehn.
Mi geiht't nich anners, aver hör to,
ik heff dor en Problem.

Mien Vadder seggt, ick dörv nich utgahn,
ick weer noch veel to jung,
doch Mudder seggt, se weer nich veel öller,
as se mit Vadder güng.

Mien Vadder seggt, de Welt is slecht
Un he will mi dorvör bewohr'n,
doch Mudder seggt, hüüt is't nich veel anners
as vör so vele Johr'n.

Ik bün Voyeur

Text & Musik: Jörn P. Schröder


Nülich in een Bahn in de groote Stadt an'n Rhin
Keek ik de Balkons so op un dal.
Mit eenmol stünn en Deern op
Un de harr gor nix an
Dörch mi güng en Ruck - Mann oh Mann..

Ik bün Voyeur, ik bün Spanner, kiek dörch Finster as keen anner
Un ik finn dat richtig schön anner Minschen totosehn
Ik bün Voyeur, ik bün Spanner, kiek dörch Finster as keen anner
Ja, ik luster dörch de Schieven, stunnenlang kunn ik hier blieven
Un dor kriggt man so düt un dat to sehn.

Fröh Morgens - in'n Winter, wenn dat buten düster is
Un ik bün op mien Weg dörch unse Stadt
Is dor irgendwo en Finster
schietegal ob Bad, ob Köök
Mien Ogen, de kümmt to Besök.

De Sommer is ja sowieso en reinet Paradies
De jungen Deerns, de wiest ehr blanket Fleesch
Dor kümmt 'n in't Verseuken
Man dor rittst Du di an Riemen;
Wat warrt di anners överblieven...

Dat Appelhus

Text: Johanna Kastendieck / Musik: Gert Drögemüller

In jedeen runden Appel, dor süht dat lustig ut,
dor binnen sünd fief Zimmer, jüst so as in en Huus.
In jedeen Zimmer wahnen twee Karns - bruun un fien.
De slapen fast un drömen vun’n warmen Sünnenschien.

Un willst du se besöken
Denn warrt dat bannig swoor,
denn disset lütte Huus
hett keen Döör, - keen Tor.

So slapen se noch wieder un drömen enen Droom
Dat se sülvst eenmal groot warrn un warrn en Appelboom.
Jedeen Johr denn in´n Fröhjohr blöht se witt, wat en Pracht
Un in´n Harvst veele Appeln warr´n von´n Boom in´t Huus denn bracht.

Denn kannst du se besöken
un büst heel seker baff,
bittst du in enen Appel
un tellst fief Zimmer af!

Fresendanz

Musik: Gert Drögemüller

Instrumental

Katharina is gahn

Text: Johanna Kastendieck / Musik: Jörn P. Schröder

Katharina is gahn, Katharina is gahn
se güng vun mi weg, wat heff ik ehr daan?
Ik fraag mi, wo is se bleven,
nich eenmal hett se mi schreven.
Ik kunn se nich verstahn,
Katharina is gahn.

Wo hett de Wind se hendreven?
In mi is blots Truurigkeit bleven.

Katharina is gahn, Katharina is gahn
se güng vun mi weg, wat heff ik ehr daan?
Ik wull doch blots bi ehr blieven,
un wull ni nich mit ehr strieden.
Kunn se mi doch verstahn‘n, -
Doch se is gahn.

Katharina is gahn, Katharina is gahn
se güng vun mi weg, wat heff ik ehr daan?
Se will nu nix mehr vun mi weten,
will dat Leven alleen geneten,
Op egen Been stahn,
dorüm is se gahn?

Wo hett de Wind se hendreven?
In mi is blots Truurigkeit bleven.

Katharina is gahn, Katharina is gahn
se güng vun mi weg, wat heff ik ehr daan?
Ik fraag mi, wo is se bleven,
nich eenmal hett se mi schreven.
Wedder ‚’n Chance verdahn,
Katharina is gahn.

Appeldanz

Text & Musik: Gert Drögemüller

Bi uns in’t Nordenland, dor is dat heel bekannt,
Dat dat vele Appeln gifft.
Langs den Elvestrand, un ok vun’t „Ole Land“
Warrn se in de Welt verschippt.
In’n Fröhjohr blöh’n de Bööm, dat is so wunnerschöön,
överall de witte Pracht,
Nimm dien Fohrrad un düüs los, _ jümmer langs de Straat.
Maak en Paus’ bi’n Kröger op’n Dörp,
denn so beleevst du wat.

Den Appeldanz bi’t Appelfest, den danzt wi ja so geern,
de Melodie vun’t Appelleed, de möögt wi to geern hör’n.
Den Appeldanz bi’t Appelfest, den speelt wi jedet Johr,
de hett veel Swung un höllt uns jung un dat is wunnerbar
de hett veel Swung un höllt uns jung un dat is wunnerbar.

In’n Harvst is’t weer so wiet, denn kümmt de schöne Tiet,
wenn de Appeloorn beginnt,
gifft dat Gröne, Geel un Rot, vele Sorten kam’n in’n Korv
un de schmeckt jo ganz bestimmt.
Överall an’n Stratenrand, kam’n de Appeln nu an’n Mann
Op’n Marktplatz kann’st jem finn’n.
De sünd gesund un maakt di satt, se hebbt veel Vitamin’.
Egal, of s’ sööt or suur sünd,
se smeckt na Sünnenschien.

Den Appeldanz bi’n Appelfest, den danzt wi ja so geern,
de Melodie vun’t Appelleed, de möögt wi to geern hör’n.
Den Appeldanz bi’t Appelfest, den speelt wi jedet Johr,
de hett veel Swung un höllt uns jung un dat is wunnerbar
de hett veel Swung un höllt uns jung un dat is wunnerbar

Of Elstar, Boskop, Granny Smith, or Gloster, Jonathan,
Ok Gravensteiner, Cox Orange, all kam’n se an den Mann.

Schön wedder langs de Diek to gahn

Text & Musik: Jörn P. Schröder


Ik harr vör Johren so een Geföhl
Ik sitt - so dach ik - merrnmang twee Stöhl
Harr ok keen Blick mehr för de schöne Siet
Un so meen ik, nu wörr‘t Tiet.

Schön wedder langs de Diek to gahn,
Schön wedder an dien Döör to stahn
Schön wedder mang de Frünn to ween
Wi hebbt uns so lang nich sehn.

Güstern noch tofreden, as jümmers ünnerwegens
Mi hett dor veel an legen, wat Du föhlst un meenst.
Du snackst vun vergeten, büst jümmerto alleen
Un harrst Du mi leev, wüürst bi mi bleev‘n.

Schön wedder langs de Diek to gahn,
Schön wedder an dien Döör to stahn
Schön Di un all mol werr to sehn
Denn ik bün lang nich bi Di ween.

Schön wedder langs de Diek to gahn,
Schön wedder an dien Döör to stahn
Schön Di un all mol werr to sehn
Denn Du büst lang nich bi mi ween.
Ja, Du büst lang nich bi mi ween.
Ok Du büst lang nich bi mi ween.
Ja, wi hebbt uns so lang nich sehn.

De Sludertasch

Text: Johanna Kastendieck / Musik: Gert Drögemüller

 

Jedet Dörp hier in de Masch hett woll so een Sludertasch,
so as Meta ene is, so een kennt ji ok gewiss
Meta is en gode Seel‘, doch vertellt se meist to veel.
Se’s en Fru, de allens weet.

Keen Geschicht is bi ehr seker, morgens geiht’ al los bi’n Bäcker:
Segg mal, hebbt ji dat al höört, wat hüüt Nacht bi Harms passeert?
He weer wedder sprüttenduun, full in’n Goorn denn över’n Tuun,
Heini Meier hett em sehn.

Meta sludert veel to veel, mal op platt un mal op geel,
weg to hör'n is nich so licht, denn se gifft di glieks Bericht
Meta sludert veel to veel, mal op platt un mal op geel,
weg to hör'n is nich so licht.

Kalli wull keen Kööm betahlen, Kröger muss den Udl halen.
Bernie sitt nu achter Trallen Hett de Spoorkass överfallen.
Lieschen Meier hett en Fründ Dor gifft keen, de ehr dat günnt.
Blots ehr Mann, de deit mi leed,

Peter Weber, dat Grootmuul, is to’n arbeiten to fuul,
Opa Holschen, de Gnatzbüdel, kriggt bi lütten all’ns in Tüdel.
Bi Fru Timm kümmt Adeboor, denk di an, un dat is wohr,
För acht Kinner kriggt se Geld.

Meta sludert veel to veel, mal op platt un mal op geel,
weg to hör'n is nich so licht, denn se gifft di glieks Bericht
Meta sludert veel to veel, mal op platt un mal op geel,
weg to hör'n is nich so licht.

Meta sludert veel to veel, mal op platt un mal op geel,
weg to hör'n is nich so licht, denn se gifft di glieks Bericht
Meta is een goode Seel, doch se sludert veel to veel,
weg to hör'n is nich so licht.

Iesmusik

Text: Johanna Kastendieck / Musik: Jörn P. Schröder

 

Frostig kolt is jedeen Dag,
allens Leven slöppt.
In de Luft en Melodie,
de mi liesen röppt.

Hörst du, wat ik hör? - Hörst du, wat ik hör?
Hörst du dat Singen? - Hörst du dat Singen?
Hörst du dat Klingen? - Hörst du dat Klingen?
Iesmusik

Striedschoh lopen op de Beek,
glieden över’t Ies.
In de Luft en Melodie,
warst du se ok wies?

Musik so hell un kloor,
is blots in Winter dor.
Wenn Wind dör Wicheln weiht,
Frost över’t Land hengeiht,
Iesmelodie

En lange Winter

Text: Johanna Kastendieck / Musik: Jörn P. Schröder

Is so koolt de Winter, wenn dat freert un sniet
Keen Sünn is to sehen, düster wiet un siet.
Un wi fragen bang,
Duert denn de Winter noch so bannig lang
Duert denn de Winter noch so bannig lang

Düster is de Winter un wiel dat keen een mag
Töövt wi ungedüürig op den hellen Dag
Un wi fragen bang,
Duert denn de Winter noch so bannig lang
Duert denn de Winter noch so bannig lang

Laat den Noordwind brusen un de Iesblomen bleuh’n
Wi wüllt uns tosamen op den Sommer freu’n.
Un wi fragen bang,
Duert denn de Winter noch so bannig lang
Duert denn de Winter noch so bannig lang

Doch de kole Winter mutt eenmal vergahn
Un denn warrt de Sünn werr baben an’n Heben stahn.
Denn is keeneen bang
Bet to’n nächsten Sommer duert’ nich lang.....

Dat Appelhus

Heidgrabener Liedertäfelchen
Text: Johanna Kastendieck / Musik: Gert Drögemüller

 

In jedeen runden Appel, dor süht dat lustig ut,
dor binnen sünd fief Zimmer, jüst so as in en Huus.
In jedeen Zimmer wahnen twee Karns - bruun un fien.
De slapen fast un drömen vun’n warmen Sünnenschien.

Un willst du se besöken
Denn warrt dat bannig swoor,
denn disset lütte Huus
hett keen Döör, - keen Tor.

So slapen se noch wieder un drömen enen Droom
Dat se sülvst eenmal groot warrn un warrn en Appelboom.
Jedeen Johr denn in´n Fröhjohr blöht se witt, wat en Pracht
Un in´n Harvst veele Appeln warr´n von´n Boom in´t Huus denn bracht.

Denn kannst du se besöken
un büst heel seker baff,
bittst du in enen Appel
un tellst fief Zimmer af!



Autor: root -- 20.03.2014; 17:07:49 Uhr

Dieser Artikel wurde bereits 4833 mal angesehen.



.