...ünnerwegens - www.liekedeler.com
.

...ünnerwegens

Nach oben

 

...ünnerwegens

 

 

 

Aufgenommen von April bis Juni 1997
White-Noise Tonstudio, Hamburg
Joszi Sorokowski / Sebastian Barbato
Produktion Klaus Kastendieck
Co-Produktion Joszi Sorokowski

 

 

 

 

Titel

  1. Autobahn
  2. Allens Gode
  3. Jehann
  4. Amerika
  5. Ol' Wichel
  6. Rotten op 'n Böön
  7. Novemberdag
  8. Drievholt
  9. Weegenleed
  10. Harvst
  11. Heimatleev
  12. Dat is wohr
  13. Öwer de stillen Straaten
  14. Un Tschüüss 

Autobahn

T. & M.: Bert C. Biehl

Autobahn bringt mi wedder trüch na Norden
Autobahn föhrt mi wedder an de See
Autobahn Richtung Flensburg - Harrislee.

Veel to lang bün ick op de Straat ween
Veel to veel Mielen von tohuus.
Veel to oft - wann warr ick di werrsehn
Telefon und Breeven de ersetten keen'n Kuß.

Autobahn bringt mi wedder trüch na Norden
Autobahn föhrt mi wedder an de See
Trüch na Huus wo du büst
In mien Dörp an de Küst,
Autobahn Richtung Flensburg - Harrislee.

Ick warr di noch oft verlaten möten
Doch kumm jümmer wedder bi mien Kaff
Will vunnacht mien Füer bi di böten
Und keen Minsch op düsse Eer höllt mi dorvun af.

Autobahn bringt mi wedder trüch na Norden
Autobahn föhrt mi wedder an de See
Trüch na Huus wo du büst
In mien Dörp an de Küst,
Autobahn Richtung Flensburg - Harrislee.

Bün ick denn ünnerwegens un weet, du töövst op mi
Föhl ick dat Lengen as een Band dat mi treckt to di.
Autobahn Richtung Flensburg - Harrislee.

Autobahn bringt mi wedder trüch na Norden
Autobahn föhrt mi wedder an de See
Trüch na Huus wo du büst
In mien Dörp an de Küst,
Autobahn Richtung Flensburg - Harrislee.

Allens Gode

T. & M.: Jörn P. Schröder

Hartlich allens Gode
Wedder mol sowiet
Wedder een Johr rüm
Minsch wo blifft de Tied.

Hartlich to'n Geburtsdag
Wünscht wi di veel Glück
Du kiekst op so veele Johrn torüch.

Hartlich allens Gode
Glück un noch veel mehr
Bliev man noch recht lang
Bi uns op düsse Eer.

Hartlich allens Gode
Gesundheit, Kraft un Moot
Dormit ward denn jümmer allens goot.

De Heben hett hüüt een besünneret Geschenk för di
Du fierst düssen Dag, un all dien Frünnen sünd dorbi.

Hartlich allens Gode
Bet to'n nächten Johr
Roop uns wenn du wullt,
Denn sünd wi wedder dor

Hartlich allens Gode
Beholl man ok dien'n Schwung
Wi wünscht di "Veel Glück" un --- "Bliev gesund!"

Jehann

T.: Klaus Groth / M.: Liekedeler

Ick wull, wi weern noch kleen, Jehann,
Dor weer de Welt so groot
Wi seeten op den Steen, Jehann,
Weest noch, bi Naver's Soot ?
An Heben seil de stille Maan,
Wi segen wo he leep
Un snacken, wo de Heben hoch
Un wo de Soot wull deep.
Un wo de Soot wull deep.


Weest noch wo still dat weer Jehann,
Dor röhr keen Blatt an'n Boom
So is dat nu nich mehr, Jehann
As höchstens noch in'n Droom
Och nee, wenn dor de Schäper süng
Alleen in't wiede Feld
Ni wohr, Jehann, dat weer een Ton
De eenzig op de Welt.
De eenzig op de Welt.

Mitünner in de Schummertied
Dor ward mi so to Moth
Denn löppt mi't langs de Rügg so hitt,
As dormols bi den Soot
Denn dreih ick mi so hastig üm
As weer ick nich alleen
Doch allens, wat ick finn, Jehann, -
Dat is, ick stah un ween.

Dat is, ick stah un ween.

Amerika

T. & M.: Bert C. Biehl

Mi wassen hier miene Schwingen fast
Keen Wind mehr, de mi driggt
De Vageltreck na Süd verpasst
Ick föhl, woran dat liggt.
Mit jedeen Dag för mi hier to stahn
Versuur ick Stünn üm Stünn
Verlehr dat Fleegen weer, ofschoon
Ick jüst dormit begünn.

Amerika, Amerika, bün fremd in't egen Land
Ick weet, ick fohr Hals öwer Kopp un Hart öwer Verstand,
Amerika, Amerika, een Wagnis un een Lohn
Wenn du mi leev hest, lat mi gahn -
Wokeen, wenn nich du, schull mi verstahn ?

Dien Wenn un Awer un Villicht
Is nix, wat mi hier höllt
Dat sünd gode Grünn' ut diene Sicht
Ut een för mi to lütt worrn Welt.
Du büst för mi nich ut'n Speel,
Ick warr nich ünnergahn,
Un leever hüüt een Schritt toveel,
As lebenslang hier rümtostahn.

Amerika, Amerika, bün fremd in't egen Land
Ick weet, ick fohr Hals öwer Kopp un Hart öwer Verstand,
Amerika, Amerika, een Wagnis un een Lohn
Wenn du mi leev hest, lat mi gahn -
Wokeen, wenn nich du, schull mi verstahn ?
Wokeen, wenn nich du, ward mi verstahn ?

Ol' Wichel

T.: Klaus Groth / M.: Bert C. Biehl

Ba - ba - ba hmm klopp klopp klopp an
Ba - ba - ba hmm klopp klopp klopp an

Denn klopp man an't Finster,
denn klopp du man sacht.
Dat Dörp liggt to schlapen
un still is de (na na) Nacht.!

Denn klopp man an't Finster,
man sacht an de Rut.
Ik hör di ok in't Schlapen,
Un denn kumm ik rut.

Ja, ja, de Garn is so ruhig, un de Maan is so blank,
Man dat Gras is veel to natt, is dat nu de Dank
Dat ick op di töövt heff, so slaaplos un bang
Ey, dor fallt mi wat in: kumm de Stig man henlang.

Dor steiht de ol Wichel,
Darünner de Steen
Dor wüllt wi denn ----- sitten,
Na'n Heben rop sehn...

Un beid' wüllt wi --schnacken,
So heemli, so sacht
Un nümms schall dat weten,
As de Maan un de Nacht ----
Ja nümms schall dat weten,
As de Maan un de Nacht.

Rotten op 'n Böön

T. & M.: Jörn P. Schröder

Luzie weer al jümmer 'n beten vörluut in de School
So weer ok ehr Tüchnis doch dat weer de Deern egal.

Se harr al Rotten op 'n Böön
Se harr al Rotten op 'n Böön
Sowat heff ick noch nich sehn
Un dat kunn ok meist nich ween
Doch se harr Rotten op 'n Böön.

Harry weer as Kind eher kränklich - as man seggt
Dat vertell he bi de Musterung den Dokter und de sä:
Du hesst wull Rotten op 'n Böön
Du hesst wull Rotten op 'n Böön
Sowat heff ick noch nich sehn
Un dat kann ok gar nich ween
Du hesst ja Rotten op 'n Böön.

De ole Opa Holschen kreeg nich allen mehr op de Reeg
Da ward toletzt sien Fru ok wies, se schimp mit em un schree:

Du hesst wull Rotten op 'n Böön
Du hesst wull Rotten op 'n Böön
Soat heff ick noch nich sehn
Un dat kann ok gar nich ween
Du hesst wull Rotten op 'n Böön.

Jümmer löttst du mi allen, büst nie nich för mi dor
Hesst blots noch dien Musik in Kopp, de Band und ok den Chor.

Refrain

"Du kannst mi mol !" sä Jochen güstern abend to sien Fru
Den Schlötel för den Dackböön geben, denn dorhen ga ick nu.

Denn wi hebbt Rotten op'n Böön
Ja wi hebbt Rotten op'n Böön
Weest' ick will de dor nich sehn
Un ick finn dat ok nich schön,

Doch wi hebbt - Rotten op'n Böön

Novemberdag

T. & M.: Bert C. Biehl

Novemberdag - een griese Winterheben
verhangt mit siene Düsternis de Sünn.
Verweiht, verregn't vör miene Dör dat Leven,
un ick frei mi, dat ick bi di an't warme Füer bün.
Mit hochslaan Mantelkragens ielt de Lüüd vundannen,
'keen hett Lust, sick op de Straat to ünnerholl'n?
Petrus deiht Swoorarbeit un gütt ut vulle Kannen -
wokeen hüüt lang noog buten blifft,
mutt bald mit Hoosten, Schnööf un Gripp betal'n.

Vun't Finster geiht mien Blick öwer de Wischen
un Feller, wo all lang keen Korn mehr steiht.
Jüst güstern weern wi mittenmang dortwüschen.
Verleevt rümjachternd harrn wi dor mennig een Halm ümmeiht.
Un weer't nich güstern, un wi seten noch tosomen -
bi Most un Zippelkoken, harvstbunt weer de Gaarn,
un hüüt föhl ick een gräsig kole Tied weerkamen,
de Winterslaap will losgahn, de Farven sünd för lange Tied verlor'n.

De Regen froor, un fallt Snee op de Straaten.
Mi schuddert ün ick krüpp torüch to di.
De Leev warmt as dat Füer unse Harten
un Seelen op - so geiht de küllste Winter gau vörbi.
Förwiß - wat best is an de köllern Johrestieden:
wi lehrt veel öwer unse Stüttigkeit.
Denn Siet an Siet een strengen Winter to bestrieden
tellt mehr för uns as jedeen Swüür
vun Tru bet in alle Ewigkeit.

Drievholt

T. & M.: Petra Findeklee

Alleen loop ick den Strand entlang
Den Blick fast op den Boden
Dor liggen twüschen Holt un Tang
So wunnerscheune Saken.

Een Schneckenhuus
Een Muschelschal'
Mit Stormgebruus andreven
Een Füersteen
Een witte Quall'
De is al an'n verdröögen.

Denn sett ick mi in warmen Sand
Bekiek de hogen Wellen
Een Mööv' flüggt wiet an'n Horizont
Un ick fang an to dröömen.

De Wind frischt op, mi ward dat köhl
Ick pack mien Kram tosamen
Min Schätze nehm ick mit na Huus
Ick warr bald wedderkamen.

Weegenleed

T.: J. Kastendieck / Musik: Bert C. Biehl

Liesen kummt nu de Avend,
treckt all över dat Land.
Dagens Arbeit is nu toend,
ik nehm di bi de Hand,
wies di de letzten Strahlen,
de noch fall'n vun'n Heben hendal,
de Sünn makt ehr Ogen to,
ward mööd mitmal.

Kiek, de lüttjen Vagels
Söken ok all ehr'n Boom,
Setten sik dor ganz dicht tosam'n,
Fallen in deepen Droom.
Drömen vun Wischen un Felder,
Wo se fleegen bet to de Sünn.
Kumm, lütt Deern, legg di dal,
Schlap nu in.

Drööm vun dien Kinnerdagen,
vull vun Speel un Gesang.
Veel to gau vergeiht disse Tiet,
duert för di ok noch lang.
De Heben schall över di waken
bet de Sünn kummt mit niege Kraft.
Heff di leef, mien lütt Deern,
gode Nacht.

Harvst

T. & M.: Jörn P. Schröder

Eenmol in't Johr is dat Sommer
Doch dat is een korte Tied
Sonne, Water, Strand, und grillen
Man wenn dat regent, is dat Schiet.

Denn warrn de Dag' wedder kötter
De Harvst kruupt över dat Land
Verstickt de Wischen un Felder in Dunst
Un mokt gries de Waterkant.

Harvst an de Küst, wi hebbt dat doch wüsst,
Dat is nich blots heele Welt
Sünn in't Gesicht, mol gode Sicht
Hoop mit mi, dat sick dat höllt.

Tweemol in't Johr ward dat Winter
Fangt dormit an, un hört dormit op
Hemm wi Schnee un Frost, denn schient allens god
Denn mit den Matsch hemm wi nix an'n Hoot.

An schönsten is jümmer dat Fröhjohr
Dat kummt un ick weet al genau
De Farven, de lüchten de Harten an
dor kannst' op telln, un de Tied löppt gau.

Harvst an de Küst, wi hebbt dat doch wüsst,
Dat is nich blots heele Welt
Sünn in't Gesicht, mol gode Sicht
Hoop mit mi, dat sick dat höllt.

Heimatleev

T.: J. Kastendieck / M.: Bert C. Biehl

Harvst weer op de Hallig, as he weggüng
Un de Storm dreev Wulken över't Meer
Harr dat Leewste wat he harr verloren.
Ohne Mudder weer sien Leben leer.
Un so güng he weg von hier,
Ehr Stimm deep in sien Hart -
Denk mal an tohuus un an dien lütte Kaat !

Flachet Land hier hoch in Nor'n
Heimat is för mi dat Wort,
Groot de Harten, wiet de Felder, ruug de See.
Bünn ick mol wiet weg vun di,
Egal wo leeg dat ward,
Dien Stormwind weiht doch jümmers
Ganz von sülben dörch mien Hart.

Sommer weer't in'n Norden as he trüchkeem,
Golden stünn dat Korn in't wiede Land.
He bröch dat Leevste wat he harr nu mit sick,
Fast holl he een Deern an siene Hand.
Güng mit eer den Diek henlang
Un wies över dat Meer -
Vun de Hallig dor wiet buten kumm ick her.

Flachet Land hier hoch in Nor'n
Dat is miene Heimatleev ...

Dat is wohr

T. & M.: Jörn P. Schröder

Dat is wohr, dat du mi erst nich op de Reken harrst,
Dat is wohr, dat mi dat jüst so güng.
Dat is wohr, dat du vun jeher dien Prinzipien harrst,
Bet op eenmol dien Hart Füüer füng.

Dat is wohr, dat ick dor nich gern över schnacken much,
Dat is wohr, dat di dat ok so güng.
Dat is wohr, dat ick mi erst noch överwinnen müß,
Wiel op eenmol mien Hart Füüer füng.

Ik segg di, he dat harr ... Doch irgendwo sienen Grund
Ik segg di, he dat harr ... Ok anners kamen kunnt
Ik segg di, he dat harr ... Ick nie nich vun di dacht.
Dat Glück keem över Nacht.

Dat is wohr, dat uns're beiden Harten höher slaan,
Dat is wohr, dat di dat ok so güng.
Dat is wohr, dat ick dat Tattern kreeg, bi't näherkamen,
Wiel de Himmel vuller Geigen hüng.

Refrain

Dat is wohr, dat mi mitünner dat Geweten sleiht,
Dat is wohr dat du dat ok so föhlst.
Dat is wohr, dat du di sülms dorbi verfehren deihst,
Wiel du dachst, dat du dat nich mehr kunnst.

Refrain

Dat is wohr, dat wat sick leev hett, sick tosamen deiht,
Dat is wohr, dat du dat ok so sühst.
Dat is wohr, dat een mitünner dat vergeten deiht,
Aver nich, dat du mien Leevste büst.

Refrain

Över de stillen Straaten

T.: Theodor Storm / M.: Ernst Licht, Bearb. O. Wittenburg

Över de stillen Straaten
Geiht klor de Glockenslag
God' Nacht, dien Hart will slapen,
un morgen is ok een Dag.

Dien Kind liggt in de Wegen,
Un ick bün ok bi di
Dien Sorgen un dien Leben
Is allens üm un bi.

Noch eenmol lat uns spreken
Goden Abend, gode Nacht,
De Mand schient op de Deeken,
Uns' Herrgott höllt de Wacht.

Un Tschüüss ...

T. & M.: Jörn P. Schröder

Ick mutt mal rut, ward all'ns to veel hier,
Mi waßt de Arbeit över'n Kopp
Mutt mi klor warrn, wo't nu wiedergeiht
Und dorum fohr ick los.

Un Tschüüss ...
... Ick kann de Warften all sehn
Un Tschüüss ...
... De Lore bringt mi na dröben
Un Tschüüss ...
... Ick föhl de Hallig ünner mi
Bün wedder bi di.

Du hesst doch wusst, dat dat nich god geiht
Dat hier de Wind bald anners weiht
Wenn nich jümmer all tosamen höllt,
Dat een in'n Regen steiht.

Un Tschüüss ...
... Dor 's gor keen Water to sehn
Un Tschüüss ...
... De Lore bringt mi na dröben
Un Tschüüss ...
nu liggt de Hallig ünner mi
Bün wedder bi di.

Nu heet dat wedder Afscheed nehmen
De Tied is üm, ick mutt na Huus
Ick seggt "Tschüüss" und denn verladt ick
Mienen Bickbeernmuus.

Un Tschüüss ...
... Dor 's gor keen Water to sehn
Un Tschüüss ...
... De Lore bringt mi na dröben
Un Tschüüss ...
... De Hallig liggt nu achter mi
Bün bald wedder bi di.

Un Tschüüss ....



Autor: root -- 27.02.2014; 11:08:46 Uhr

Dieser Artikel wurde bereits 5326 mal angesehen.



.